Antelope Canyon boek je een jaar vooruit, en slaap niet in een kleihut zoals wij

Sommige plekken ken je van één foto. Die smalle, golvende oranje wanden met een lichtstraal die van bovenaf naar binnen valt. Dat is Antelope Canyon, en het gekke is: veel mensen weten niet eens hoe het heet, maar iedereen heeft die foto gezien. Juist daarom is het er zo druk, en juist daarom moet je vroeg zijn met boeken.

Wij hadden geluk. Voor de mooiste tour, die van rond half twaalf ’s middags wanneer de zon het beste in de canyon valt, moet je ver vooruit boeken. De populairste middagtijden zitten maanden van tevoren al vol, soms wel bijna een jaar. Wil je die iconische lichtstralen echt zien, dan moet je in de Upper Antelope Canyon zijn, ergens tussen mei en september, want dan staat de zon hoog genoeg. De sterkste stralen zie je tussen elf uur ’s ochtends en half twee. Wil je juist minder drukte, kom dan in het voor- of najaar, maar dan mis je de felle beams.

Wij reden er met slecht weer naartoe, regen en zelfs een beetje sneeuw, en vreesden het ergste. Maar toen we in de canyon stonden, liet de zon zich net genoeg zien voor prachtige foto’s. Toen we terugliepen begon het vreselijk te onweren en maakten we dat we wegkwamen. Wat hebben we een geluk gehad. Boek dus die goede tijd, maar besef ook dat het weer altijd zijn eigen plan trekt.

Vlakbij ligt Horseshoe Bend, die hoefijzervormige bocht in de rivier. Ik stond er twintig jaar geleden voor het eerst, toen zonder één toerist. Nu is het een mensenmassa. Jammer, maar zo gaat het tegenwoordig met alle mooie plekken. Nog steeds de moeite waard, ga alleen niet op het drukste moment van de dag.

Monument Valley: doe de tour, sla de kleihut over

En dan Monument Valley, misschien wel het meest Amerikaanse landschap dat er bestaat. Die enorme rode rotspilaren waar je elke western van kent. Wat het zo bijzonder maakt, is dat je er niet zomaar doorheen rijdt. De weg de valley in is onverhard, en met een huurauto ben je daar waarschijnlijk niet voor verzekerd. Boek daarom een tour met een Indiaanse gids. Met hem mag je veel verder het park in, en belangrijker: hij vertelt je over de cultuur en de plekken op een manier die je uit geen enkel boekje haalt. Onze gids was een oude rot in het vak. Hij zag hoe de jongens genoten van rennen op de zandduinen en paste zijn hele schema daarop aan.

Doe die tour rond zonsondergang. Wij aten daarna met een groep bij een verzamelplek, bouwden een kampvuur en genoten van dansen en zingen. Dát is het moment dat je bijblijft.

En nu de eerlijke waarschuwing, want die beloofde ik. Wij sloten de avond af in een hogan, een traditionele Indiaanse hut van hout en klei. Klinkt avontuurlijk, en dat is het één nacht ook wel. Maar: je slaapt op een dun matje op de grond, er is geen stromend water en geen elektriciteit. Wij belandden in een zandstorm. De deur klapperde de hele nacht, alles zat onder het zand, en alles smaakte naar zand. Bij zonsopgang was het nog steeds bewolkt en misten we die mooie kleuren. Een leuke ervaring om over te vertellen, maar wat mij betreft niet de moeite waard. Boek liever een gewoon bed in de buurt en houd je energie voor de tour en de zonsondergang. Die zijn het wél waard.

Antelope Canyon op precies het goede tijdstip, een gids in Monument Valley en een fatsoenlijk bed in plaats van een zandstorm: dat is nou precies het soort route dat ik voor je uitdenk. Op maat, niet uit een boekje. Laat me weten wanneer je wilt gaan, dan zet ik de tours op tijd voor je vast.

Lees ook:

• Badges sparen in de parken en de nieuwe parkenpas van 250 dollar: zo zit het in 2026
• Van de Navajo Loop tot de Mist Trail: de mooiste wandelingen in de westparken
• Las Vegas met kinderen: het maffiamuseum, het reuzenrad en die fonteinen waar je niet meer weg wilt
• San Francisco met de trams, Alcatraz en de Golden Gate (en eerlijk over de zwervers)