De mooiste wandelingen in de nationale parken van West-Amerika

Van de Navajo Loop tot de Mist Trail: de mooiste wandelingen in de westparken

Ik ben veel meer een natuurmens dan een stadsmens. Geef mij een trail, het geluid van water en verder bijna niemand, en ik ben gelukkig. Het westen van Amerika is daar de perfecte plek voor. Elk park heeft zijn eigen soort wandeling, en na een paar dagen weet je precies waar je ’s ochtends vroeg voor je bed uit moet komen.

Want dat is de eerste les. Vroeg zijn. In bijna elk park is het een gevecht om een parkeerplek en in de zomer wordt aangeraden de shuttlebus te nemen. Wij hebben in Bryce zes rondjes over de parkeerplaats gereden voor er iemand wegging. In Zion leek de rij voor de shuttle wel de Efteling. Slaap dicht bij of in het park, sta vroeg op, dan heb je de rust en de parkeerplek voor je alleen.

In Bryce Canyon liep ik mijn favoriete wandeling van de hele reis. Je parkeert bij Sunset Point en gaat via de Navajo Loop steil naar beneden de kloof in, tussen die oranje puntige rotsen door. Onderin loop je door naar de Queens Garden Trail, die geleidelijk weer omhoog kruipt naar Sunrise Point. Het laatste stuk terug neem je de Rim Trail langs de rand. Een rondje van een paar uur waarin je het park van boven én van binnenuit ziet. Doe het in deze richting, dan heb je het steile stuk naar beneden en de zachte klim omhoog.

In Zion deden we er twee op één dag. Eerst een stuk van The Narrows, waar je door de rivier tussen hoge wanden loopt. Wil je die echt helemaal doen, huur dan waterschoenen in het dorp, anders krijg je koude voeten en kom je niet ver. Wij hadden geen tijd voor de hele tocht en zijn na een stuk teruggekeerd. Daarna liepen we de Upper en Lower Emerald Pools, een aardige klim met steile afgronden, maar zelfs met mijn hoogtevrees prima te doen. De grote uitdaging in Zion is Angels Landing, ruim vier uur klimmen met aan het eind een smal pad met afgronden aan beide kanten en alleen een ketting om je aan vast te houden. Let op: daarvoor heb je tegenwoordig een vergunning nodig via een loting. Regel dat vooraf, anders sta je voor niets bij de start.

De Grand Canyon doe je vooral langs de rand. Wij parkeerden op de grote parkeerplaats, namen de transferbus een paar haltes verder en liepen terug naar de auto langs de mooiste uitzichtpunten. Geen zware klim, wel elke bocht een uitzicht waar je even stil van wordt.

En dan Yosemite, waar we de zwaarste en mooiste wandeling van de reis liepen. De Mist Trail omhoog naar de top van de Vernal Fall, en door naar de onderkant van de Nevada Fall, terug via de John Muir Trail. Ruim vier uur, steil, en voor een deel kletsnat van het opspattende water van de waterval. Overweldigend. Het enige geluid zijn vogels, wegschietende salamanders en dat enorme gebulder van het water. Loop hem vroeg, dan heb je de grote rotsblokken voor jezelf. En pak onderweg een stok, dat tipte een ranger ons en het was gouden advies voor die 4,5 uur. Neem genoeg water mee, echt genoeg, in deze hitte is dat geen overbodige luxe.

Wil je de reuzenbomen zien zonder de drukte, rijd dan naar de Trail of 100 Giants. Weinig mensen kennen dit stukje en je mag de Sequoia’s er zowaar aanraken. In het grote Sequoia-park mag dat niet. Een uurtje wandelen tussen bomen waar je nek van gaat kraken.

Een laatste ding over de tijd. Tussen de parken Grand Canyon, Monument Valley, Antelope Canyon, Bryce en Zion steek je steeds de Arizona-tijdgrens over. Soms verlies je een uur, soms win je er een. Klinkt onschuldig, maar als je een tour hebt geboekt telt het zwaar.

Welke wandeling bij jullie past, hangt helemaal af van je conditie, je kinderen en hoeveel dagen je hebt. Precies zulke afwegingen maak ik graag met je, dan bouw ik een route waarin de mooie trails passen zonder dat het gejaagd wordt. Bel of mail me, dan denk ik mee.

Lees ook:

• Badges sparen in de parken en de nieuwe parkenpas van 250 dollar: zo zit het in 2026
• Las Vegas met kinderen: het maffiamuseum, het reuzenrad en die fonteinen waar je niet meer weg wilt
• San Francisco met de trams, Alcatraz en de Golden Gate (en eerlijk over de zwervers)
• Antelope Canyon boek je een jaar vooruit, en slaap niet in een kleihut zoals wij